Projektowanie przestrzeni zielonych staje się narzędziem organizacji relacji pomiędzy budynkami, ruchem i strefami użytkowania. Układ nasadzeń definiuje ciągi piesze, wyznacza granice prywatności i tworzy miejsca spotkań. Zieleń porządkuje skalę oraz wprowadza warstwowość przestrzeni — od stref publicznych, przez półprywatne, po indywidualne ogrody.